Cumhuriyet Bayramı

Dün bir alışveriş merkezinde oturmuş kahvemi içerken şaşkın bir ifadeyle birisi bana dikkatle bakmaya başladı. Elimdeki gazeteye odaklandığını fark ettim. Gazeteyi bitirmek üzere olduğumu söyleyip kendisine verdim. Hayret dolu gözlerle okumaya başladı ve ben de dayanamayarak bu kadar ilgisini çeken haberin ne olduğunu sordum. İçinde bulunduğu durumu anlatsa da inanmayacağımı söyledi. Israrım üzerine bana 1989 yılından kısa bir ziyaret için günümüze geldiğini söyledi. Gazatede terör örgütü liderinin bir açıklaması yer alıyordu. Hala yakalanmamış olduğuna inanamadığını söyledi. Ben de yakalanalı çok olduğunu belirttim. Hayret katsayısı iyice artmıştı. Yakalanmıştı, yaşıyordu ve teröristlere çağrıda bulunuyordu. Ben de kendisine teröristlerin davul zurna ile karşılandığını ve bir takım şartlar ileri sürerek bunların sağlanması halinde barış sağlanacağını belirttiklerini ifade ettim. Teröristleri muhatap mı alıyoruz diye sordu. Ben de muhatap aldığımız insanların terörist değil, onlar adına konuşan bir parti olduğunu anlattım. Koyu milliyetçi partinin buna tepkisini sorduğunda terörist başı yakalandığında o partinin iktidarda olduğunu ve muhatap aldığımız parti meclise girdiğinde ellerini ilk sıkanların kendileri olduğunu söyledim. Teröristlerin şartlarının ne olduğunu sordu ben de anayasanın ilk 3 maddesinin değiştirilmesinin bunlardan birisi olduğu örneğini verdim. Bakışlarındaki şaşkınlık yerini hüzne bıraktı. Kardeşini daha yeni davul ve zurna ile askere gönderdiklerini, daha bir gün önce vatanı korumanın erdemlerini kendisine anlattığını söyledi. Etrafını seyre daldı bir süre. Sonra bana bunları nasıl kabullenebildiğimizi sordu. Hayatımıza öylece devam etmemize şok olmuştu. Biz de bundan 20 yıl sonrasına kısa bir ziyaret yapmayı kaldırabilir miyiz acaba? Cumhuriyet bayramımız kutlu olsun...